انتخابات شورای عالی ارمنستان بخشی از تحولاتی بود که در اوایل بهار سال ۱۹۹۰ میلادی به وقوع پیوست. شورای عالی ارمنستان که در مهار همایش ملی ارمنی قرار داشت، در نخست مارس ۱۹۹۰ میلادی اعلام نمود که با برگزاری همه‌پرسی با هدف حفظ پیوستگی جماهیر شوروی در این جمهوری مخالف است و در عقیده دارد همه‌پرسی نظر خود را با هدف استقلال سیاسی ارمنستان ظرف شش ماه آینده برگزار نماید. در این راستا، شورای عالی ارمنستان اقدام به تصویب سند استقلال در ۲۳ اگوست ۱۹۹۰ میلادی نمود. لئون تر-پتروسیان به عنوان سرپرست شورا آن را امضا کرد. در ماه اگوست سال ۱۹۹۱ میلادی، لئون تر-پتروسیان لایحه‌ای را تدوین و به تصویب شورای عالی ارمنستان رساند که به موجب آن نهاد جدیدی با عنوان ریاست جمهوری ارمنستان تشکیل شد و رئیس جمهور با رای مستقیم مردم به این مقام دست می‌یافت.به فاصله کوتاهی بعد از فروپاشی شوروی و برگزاری همه‌پرسی خودسالاری ارمنستان در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۱ میلادی، نخستین دوره گزیدمان ریاست جمهوری در ۱۶ اکتبر ۱۹۹۱ میلادی برگزار شد.

سیاست ارمنستان

 دولت

نظام قوهٔ مقننه

نظام قوهٔ مقننهٔ ارمنستان تک مجلسی است. دورهٔ نمایندگان انجمن ملی ارمنستان پنج ساله است. ارمنستان ۴۱ حوزهٔ انتخابیه و ۱۹۸۲ زیرحوزه (صندوق انتخاباتی) دارد. مجلس ارمنستان دارای ۱۳۱ کرسی است که نمایندگان آن به دو صورت نظام انتخاباتی و نمایندگی تناسبی برگزیده می‌شوند. در تقسیم نظام انتخاباتی۴۱ نفر از هرکدام از حوزه‌های انتخابی به صورت انفرادی و با پشتیبانی احزاب از جانب ملت برگزیده می‌شوند. در دسته نمایندگی تناسبی نود نفر از راه دسته ها یا ائتلاف‌های کمپانی کننده برگزیده می‌شوند و به عبارت دیگر، ملت به دسته ها یا ائتلاف‌ها رأی می‌دهند و احزاب نیز برحسب درصد آرایی که به دست آورده‌اند کسان خود را طبق فهرست از قبل اعلام شده، روانه انجمن می کنند.

نظام پارلمانی

مجلس ملی جمهوری ارمنستان در روز ۵ اکتبر ۲۰۱۵ لایحه پیشنهادی باهماد جمهوری‌خواه ارمنستان را در خصوص تغییر ساختار سیاسی کشور از ریاست جمهوری به پارلمانی با ۱۰۳ رای مثبت در مقابل ۱۰ رای منفی و ۳ رای ممتنع به تصویب رسانید. این مصوبه در ۶ دسامبر ۲۰۱۵ در یک کل پرسی به رای گذاشته شد و ۶۳٫۳۵ درصد کمپانی کنندگان در همه پرسی به این اصلاحات و تبدیل حکومت این مملکت به سامانه پارلمانی رای دادند و ۳۲٫۳۴ درصد نیز مخالف این اصلاحات بوده‌اند.

سیاست خارجی

روابط ایران و ارمنستان به روابط دوجانبه بین دو کشور همسایه ایران و ارمنستان گفته می‌شود. روابط ایران و ارمنستان بر پیوستگی فرهنگی، سیاسی و تاریخی دیرینه دو کشور همسایه و اشتراک معنوی و فکری دو مردم استوار است. بعد از اعلام استقلال جمهوری ارمنستان (۲۱ سپتامبر ۱۹۹۱ میلادی)، جمهوری اسلامی ایران از نخستین کشورهای جهان بود که استقلال ارمنستان را به رسمیت شناخت . دولت ایران و ارمنستان روابط همه‌جانبه سیاسی، دیپلماسی، فرهنگی و اقتصادی استوار کردند. غیر از عوامل استراتژیکی و اقتصادی، مناسبات رفاقت دو ملت نیز یگانه از عوامل مهم در گسترش روابط حسن همجواری کشورهای ایران و ارمنستان به احصاییه می‌رود. دورنمای همکاری بی‌سابقه‌ای مخصوصاً در گویه فرهنگی، علمی و آموزشی بین دو کشور برپایی شد

ارتش

تاریخ نظامی ارمنستان قدمتی بسیار طولانی داشته است و همواره دارای پیروزیهای ارزشمندی بوده و به گونه‌ای که حائز نزاکت و شهریگری نظامی مستقل بوده است. تاریخ نظامی ارمنستان دربر گیرنده جنگ و ستیزهای دراز از موعد ارمنستان باستان لغایت به امروز بوده، سرزمین‌های متصرفه (ارمنستان غربی) از جانب امپراتوری عثمانی که مایه نسل‌کشی ارامنه شد و جنگ قره‌باغ و بسیاری از رویدادهای تاریخی و درگیری‌های نظامی با هم پیوند خورده است. سرزمین کوهستانی ارمنستان در بین دو امپراتوری قرار داشت امپراتوری روم (بیزانس) درغرب و امپراتوری ایران و اعراب در شرق. ارمنستان در دوران قدیم برای استقلال خود همیشه با دو امپراتوری رم و ایران در دویی بوده و هر امپراتوری کوشش می‌کرده فتوحات تازه‌ای را از رقیب خویش توسط بیاورد. وانگهی در دوران امروزین ارمنستان مجدد بین دو امپراتوری قرار گرفت امپراتوری عثمانی و امپراتوری روسیه تزاری.