زبان و ادبیات ارمنستان

زبان ارمنستان

language.png

ارمنستان یک زیر شاخه ای از خانواده هند و اروپایی، با حدود 8 میلیون سخنران یکی از کوچکترین شاخه های باقی مانده است.در مقایسه با آلبانی صحبت بونانی گسترده تر است.امروزه فقط زبان ارمنستان ربان ارمنی است.پنج میلیون نفر ارمنی شرقی در قفقاز، روسیه و ایران زندگی می کنند، و حدود دو تا سه میلیون نفر در بقیه دیاسپورای ارمنی ارمنی غربی صحبت می کنند. با توجه به آمار سرشماری ایالات متحده، 300000 آمریکایی هایی که ارمنی در خانه صحبت می کنند.در واقع این 20 مین زبان رایج در ایالت متحده است.

ادبیات ارمنستان

literaturearmenia_.jpg

ادبیات ارمنی قدمت آن به 400 میلادی که برای اولین بار ماشتوتس الفبای ارمنی ابداع کرده است.این دوره بعنوان عصر طلایی ادبیات ارمنی مشاهده شده است.ادبیات اولیه ارمنی توسط (پدر تاریخ ارمنی ) موسس خورناتسی که نویسنده تاریخ ارمنستان است، نوشته شده است.این کتاب در قرن 5 میلادی که چارچوبی زمانی از مردم ارمنی را پوشش می دهد. امابجز از این و چند گواهی دیگر، بزرگترین پدیده زبان ادبی قدیمی ارمنی یعنی (ارمنی کلاسیک)، گرابار است که با توانگری، کم‌اهمیت تر از زبان یونان باستان نیست. در سده پنجم کتاب مقدس و کتاب‌های متعدد دیگر بطور صحیح از یونانی به ارمنی کلاسیک  ترجمه شدند و  با ابداع الفبای ارمنی  و سپس برگردان انجیل به  این زبان توسعه ادبیات ارمنی آغاز گشت.قرن نوزدهم یک جنبش ادبی بزرگ که با افزایش به ادبیات مدرن ارمنی مشهود است.در این دوره فرهنگ ارمنی بعنوان دوره احیای  (Zartonki sherchan) شناخته شده است. نویسندگان احیاگر قسطنطنیه و تفلیس، تقریبا یکسان به Romanticists از اروپا، علاقه مند به تشویق ناسیونالیسم ارمنی بودند.بسیاری از آنها به شرقی و انواع غربی اززبان ارمنی بسته به مخاطبان به تصویب رسید . این دوره پس از کشتارهای سلطان عبدالحمید به پایان رسید، هنگامی که ارامنه  این دوره  آشفته را تجربه کرد.همانطور که تاریخ ارمنی در 1920s و از قتل عام به دست آمد آشکارا مورد بحث قرار گرفته است.نویسندگانی مانند پارویر سواک، Gevork امین، سیلوا کاپوتیکیان و هوانس شیراز یک دوره جدید از ادبیات آغاز کردند.