نام بومی این کشور در زبان ارمنی هایک می‌باشد که با افزودن پسوند فارسی ستان به معنای سرزمین به هایاستان تغییر یافت. این نام به طور سنتی از نام هایک، بنیان‌گذار ملت ارمنی و نتیجه نوح پیامبر، گرفته شده است. تاریخ نویسان ارمنی در سال ۲۴۹۲ قبل از میلاد بل پادشاه بابل را شکست داد و ملت ارمنی را در منطقه آرارات بنیان گذاشت. زبان ارمنی زبان رسمی کشور ارمنستان است.

مردم گرجی ارمنیان را سمخبی می‌گویند. ملت‌ها و کشورهای دیگر نیز از دیر باز تا کنون ارمنیان و ارمنستان را با تلفظ‌ های مختلف شناخته و می‌شناسند. آنان این کشور را (آرمنیا، آرمانی، آرمینا، ارمنستان، آرمنین، ارمنستان) و به اسامی ای دیگر نامیده و ملت ارمنی را نیز (آرامان، آرمینیان، آدمیانین، آرمنیر، ارمنی و اَرمنی) خوانده‌اند.نام ارمنیا اولین بار در سطر ۱۵ ستون اول متن پارسی کتیبه داریوش اول بر کوه بیستون آمده است. در متن عیلامی کتیبه مزبور نام این سرزمین به صورت هارمی نویا در متن اکدی اوراشطو و در متن آرامی اررط آمده است. محققان اوراشطو را همان اورارتو دانسته‌اند. در کتیبه‌های آشوری که به خط میخی است، این نام به صورت اورارتو آمده است. در کتاب مقدس به صورت آرارات آمده است. دولت اورارتو به نام «پادشاهی وان» نیز نامیده می‌شود.

ارمنستان